Skrawek Nieba

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Jeremi Kośmicki - Miejsce psychiatrii w systemie pracy świetlic socjoterapeutycznych

Email Drukuj PDF

Integracyjny wymiar paradygmatu psychodynamicznego.

Miejsce psychiatrii w pracy świetlic socjoterapeutycznych.

 

Pojęcie socjoterapii ma szerokie znaczenie i pierwotnie definiowało wszelkie poczynania mające na celu zapobieżenie eliminacji społecznej pacjentów zdradzających objawy zaburzeń psychicznych, bądź też włączaniu tych pacjentów w obszary życia społecznego. Socjoterapia definiowana jest również jako korygowania zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży poprzez oddziaływania grupowe. W tym też znaczeniu jest rozumiana na użytek niniejszych rozważań.

Socjoterapia lokalizowana jest pomiędzy psychoterapią a treningiem psychologicznym. Zawiera w sobie elementy leczenia a zatem wymaga odpowiednich procedur diagnostycznych i adekwatnej konceptualizacji etiopatogenezy manifestowanej psychopatologii. Współczesna psychiatria dysponuje właściwymi narzędziami.

Miejsce psychiatrii w poczynaniach socjoterapeutycznych zdeterminowane jest bezwzględnie paradygmatem, w którym osadzony jest zespół socjoterapeutyczny. Posługiwanie się spójnym i tożsamym porządkiem teoretycznym i jeżykiem psychopatologicznym wydaje się być warunkiem sinequa non pragmatyki socjoterapeutycznej takiego zespołu. Psychiatria winna być rozumiana jako oferta komplementarna a nie kompetycyjna co nierzadko ma miejsce z uwagi na masywne przeciwprzeniesiania uruchamiane specyficzną problematyką grup socjoterapeutycznych..

Z perspektywy psychodynamicznej rozwój rozumiany jest jako sekwencja następujących po sobie kryzysów rozwojowych destabilizujących aparat psychiczny poprzez uruchamianie jednego z wielkich lęków, zwanego separacyjnym oraz dostępnych obron. Taki ogląd pociąga za sobą konieczność rozdzielenia psychologii od psychopatologii, determinujący adekwatne decyzje terapeutyczne. W przypadkach masywnej ekspresji symptomatologii psychiatria oferuje możliwość zakotwiczenia się na biologicznej komponencie leków (tymoleptyki, neuroleptyki, anksjolityki, normotymiki) i stworzyć przestrzeń i perspektywę na skuteczne oddziaływanie technikami socjoterapeutycznymi. Odniesienie się do wiedzy psychiatrycznej pozwala również na właściwą kompilację struktury leczenia i urealnienie probabilistycznego rokowania zwalniającego zarazem zespół leczący z omniepotetnej powinności w sytuacjach gdy gros symptomatologii generowana jest defektem organicznym (MBD). Nie do przecenienia jest również symboliczny wymiar leków.

Tak więc reasumując porządek biologiczny i psychologiczny cały czas pozostają rozłączne, nie dysponujemy żadnym aparatem teoretycznym aby dokonać transkrypcji  jakości biologicznej na psychologiczną i odwrotnie, aczkolwiek paradygmat psychodynamiczny może stanowić teoretyczne umocowanie zarówno dla decyzji psychoterapeutycznych jak i psychofarmakoterapeutycznych.

lek. med. Jeremi Kośmicki

psychiatra psychoterapeuta
superwizor psychoterapii KCP i PCP
członek Zarządu Głównego PTPPd
współzałożyciel Centrum
koordynator merytoryczny szkoleń
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

Poprawiony: poniedziałek, 27 lutego 2012 00:23  

Podaruj 1% dla naszych dzieci

Zegarek

Ulti Clocks content

Pogodynka

Logowanie


Wyszukiwarka

Multimedia

Statystyki

Ilość odwiedzin strony : 705103

Kto jest online

Jest 11 gości na stronie

Pomocna Dłoń